Uit het hart | ervaringen en verhalen

Hieronder delen drie mensen hun ervaring met een inleefsessie of herdenkingsworkshop die ze eerder bij mij volgden. Uiteraard gedeeld met toestemming. ~ Bedankt voor deze getuigenis.

► "Een rouwsessie volgen bij Wout is intens en diepgaand. Je komt tot rust op zijn ingerichte mooie plek om dan samen je verlies aan te pakken. Wout kan het contact met je dierbare overledene heel goed aanvoelen.

Hij kan je terug brengen naar de mooie momenten en je pijnlijke verbindingen blootleggen. Hij stelt je gerust omdat ook de overleden persoon nog pijnen heeft op te ruimen. Dit hoeft zeker geen erfenis voor jezelf te zijn. 

De weken nadien kan je zelf de diepte ingaan en je eigen kwetsbaarheid aankijken. Wat mag je loslaten? Waarin kan je groeien? Dit geeft ruimte om de liefde voor jezelf en de anderen te laten stromen. Dank je Wout voor deze intense en liefdevolle ervaring."

► "Mama, je blijft bijzonder;
Maart 2020: Een zwaar zieke echtgenoot en de pandemie... En dan alsof die angsten nog niet genoeg waren, verlies ik mijn mama, mijn beste vriendin, mijn steun en toeverlaat, die altijd klaar staat voor ons, voor mijn kinderen,… Weg… Zomaar weg zonder afscheid. Niet ziek, niet hulpbehoevend, kerngezond en vol levenslust en creativiteit! Door de pandemie en de strenge regels een afscheid in mineur… Een rouwverwerking in de bubbel, ellenlange telefoons in plaats van fysieke contacten die ik zo broodnodig had. Na 3 jaar nog niet verwerkt en telkens weer zie ik haar weer, kom ik haar tegen, kan ik haar niet loslaten…. Vele huilbuien later…

Mei 2023: Mama, je blijft bijzonder. Wat heb ik weer veel geleerd uit deze avond.

Ik mag mama niet vergeten maar ik moet het wel een plaats geven. De verhalen van iedereen aanwezig weer zo treffend en verschillend maar wat een prachtige mama’s hebben we moeten afgeven. Maar met de helende woorden en klanken uit de klankschalen op de achtergrond, kwamen er de mooiste bloemstukjes op de wereld.  

Weer allen heel verschillend. Terwijl ik mijn bloemen hun plekje in de oase schikte en prikte, kwamen er veel herinneringen en anekdotes voorbij in mijn hoofd... Maar wat was ik blij en gelukkig... Mama heeft me zo doen lachen en zoveel mooie momenten gegeven, ik mag niet droevig blijven. Ze was heel sterk aanwezig die avond en zag dat het goed was. Met dat gevoel ben ik alleszins naar huis gegaan. Die avond vol verbinding heeft veel in gang gezet in mijn rouwproces. Ik kan dankbaar terugkijken…"

► "Het is uiteraard een beetje ongemakkelijk, om samen als koppel de stap te nemen en het vertrouwen voor een heel intiem en open gesprek over het leven, te leggen in de handen van Wout, iemand die ik op dat moment nog niet zo lang kende. Zeker ook voor mijn vrouw, waarrond de sessie uiteindelijk draaide, kende Wout op dat moment nog helemaal niet. Ze stond uiteraard wel open voor het gesprek, maar de zenuwen voor het onbekende zijn toch altijd aanwezig.

Mijn vrouw heeft al sinds haar 35ste last van de ziekte van Meniere. Een zeer vervelende en beperkende aandoening waarbij gehoorverlies, overprikkeling en hevige aanvallen die lijken op migraine samen met vertigo een deel zijn van het dagelijks leven. In de jaren vanaf haar 40ste neemt de ziekte een vrij levensbepalende of zelfs levensbeperkende vorm aan. Zelfstandig autorijden is geen vanzelfsprekendheid meer, sociale gebeurtenissen en de waakzaamheid voor overprikkeling om maar geen aanvallen uit te lokken nemen de overhand. Ook optimaal werken en presteren in haar job wordt onmogelijk en beperkt. Door de prikkelverminderende medicatie wordt ze ook minder helder en cognitief minder scherp.

De psychologische impact is niet te onderschatten. Ook zijn fysieke symptomen ook zeker beinvloed door emoties en samen met de psychologische druk van “niet meer 100%” te zijn als vrouw van 45 weegt zwaar.

Toeval bestaat niet, maar ik leerde Wout kennen via professionele weg. En hoewel ik altijd zeer rationeel ben en moet zijn in mijn job, ook altijd gejaagd ben door wat nog moet, etc… mijn eerste gesprek met Wout heeft me vanaf het eerste woord onderuit gehaald. Wout heeft “iets” waardoor je hem (of liever hen) meteen toelaat. Ook zo voor mijn vrouw tijdens onze sessie:

Omdat ze Wout niet kende had ik beloofd om mee te gaan. Dat had Wout ook zelf voorgesteld. Hoewel de zenuwen er zeker wel waren voor zo een gesprek met iemand waarvan we wisten dat hij “in verbinding stond” of voor mijn rationele brein tenminste een ernstige “voeling” heeft met zielen die deze realiteit al verlaten hebben… toch was er een vertrouwen. Zijn rustige woorden en geruststelling staan in contrast met de man die we voor ons zagen.

Je ziet gewoon aan Wout dat jij continue aan het "voelen" is en ook verschillende signalen of indrukken aan het verwerken is. Uiteraard was er ruimte voor het rationele verhaal van mijn vrouw, maar al snel doorprikt Wout puur op gevoel het rationele en gaat hij in op de achterliggende emoties en vooral het waarom. Op dat moment werden er door Wout ook zaken verteld die noch ik, noch mijn vrouw vermeld hadden. De connectie tussen mijn vrouw en haar mama, werd duidelijk, en door de uitgesproken woorden wederzijds, was er op een bepaald moment in het gesprek een soort van verheldering. Een gevoel dat het “klopte”.

Uiteraard is zo een avond / gesprek enorm uitputtend, en mijn vrouw en ik zijn nadien niet echt nog verder ingegaan op dat moment zelf. De fysieke klachten van mijn vrouw zijn niet verdwenen, maar de situatie is op een of andere manier wel “rustiger” geworden. Ja, er zijn nog aanvallen, maar mijn vrouw heeft ook wel een nieuwe manier gevonden om er mee om te gaan. Er is dankzij Wout, ergens diep van binnen een extra steunpilaar gevormd. Die steunpilaar is haar mama om wie ze, dankzij Wout, ook nog regelmatig om “hulp” vraagt in moeilijke momenten."